Okres rozliczeniowy czasu pracy to przedział, w którym pracodawca sprawdza, czy pracownik przepracował przeciętnie 40 godzin tygodniowo. Kodeks pracy pozwala ustalić go maksymalnie na 4 miesiące, a po spełnieniu dodatkowych warunków na 12 miesięcy (art. 129 § 1 i 2 KP, Dz.U. 2025 poz. 277). Od długości okresu zależy, jak elastycznie da się układać grafiki, kiedy powstają nadgodziny średniotygodniowe i do kiedy trzeba oddać dzień wolny za pracę w sobotę. Poniżej opisujemy limity dla każdego systemu czasu pracy, procedurę przedłużenia okresu, sposób liczenia wymiaru na przykładzie I kwartału 2027 r. oraz rozliczanie nadgodzin po zamknięciu okresu.
Najważniejsze w skrócie:
- W podstawowym systemie czasu pracy okres rozliczeniowy nie może przekroczyć 4 miesięcy (art. 129 § 1 KP). Najczęściej spotyka się okresy 1-, 3- i 4-miesięczne.
- Przedłużenie do 12 miesięcy jest możliwe w każdym systemie, ale wymaga przyczyn obiektywnych, technicznych lub organizacyjnych oraz układu zbiorowego albo porozumienia ze związkami, a gdy ich nie ma, z przedstawicielami pracowników (art. 129 § 2 i art. 150 § 3 KP).
- Kopię porozumienia o przedłużeniu okresu pracodawca wysyła okręgowemu inspektorowi pracy w ciągu 5 dni roboczych od jego zawarcia (art. 150 § 4 KP).
- Nadgodziny z przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy ustala się dopiero po zakończeniu okresu i płaci za nie dodatek 100% (art. 1511 § 2 KP).
- Wymiar czasu pracy w okresie styczeń–marzec 2027 r. wynosi 488 godzin, a w okresie październik–grudzień 2026 r. również 488 godzin.
Czym jest okres rozliczeniowy czasu pracy?
Art. 129 § 1 KP stanowi, że czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy „w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy" (ISAP, Kodeks pracy). Słowo „przeciętnie" ma tu znaczenie praktyczne, bo pozwala, żeby pracownik w jednym tygodniu pracował 48 godzin, a w innym 32, o ile średnia z całego okresu wynosi 40 godzin. Dobowa norma 8 godzin obowiązuje jednak w każdym dniu, więc w podstawowym systemie elastyczność dotyczy liczby dni pracy w poszczególnych tygodniach, a nie długości zmian.
Okres rozliczeniowy wyznacza też trzy inne granice. Do jego końca pracodawca musi oddać dzień wolny za pracę w dniu wolnym z rozkładu (art. 1513 KP) i za pracę w święto (art. 15111 § 1 pkt 2 KP). W tym samym okresie tygodniowy czas pracy razem z nadgodzinami nie może przekroczyć przeciętnie 48 godzin (art. 131 § 1 KP). Wreszcie dopiero po jego zamknięciu wiadomo, czy powstały nadgodziny z tytułu przekroczenia przeciętnej normy tygodniowej.
Jak długo może trwać okres rozliczeniowy w poszczególnych systemach czasu pracy?
Kodeks pracy przypisuje każdemu systemowi czasu pracy osobny limit okresu rozliczeniowego, a najkrótsze limity, wynoszące 1 miesiąc, dotyczą systemów z wydłużoną dobą pracy (art. 135–144 KP, Dz.U. 2025 poz. 277). Wynika to z prostej zależności: im dłuższe zmiany, tym krócej wolno czekać na ich zrównoważenie dniami wolnymi. Tabela zestawia limity bazowe oraz możliwość przedłużenia.
| System czasu pracy | Okres bazowy | Możliwe przedłużenie | Podstawa |
|---|---|---|---|
| Podstawowy (8 h na dobę) | do 4 miesięcy | do 12 miesięcy | art. 129 § 1 i 2 KP |
| Równoważny (do 12 h na dobę) | do 1 miesiąca | do 3 miesięcy w szczególnie uzasadnionych przypadkach, do 4 miesięcy przy pracach sezonowych lub zależnych od pogody, do 12 miesięcy w trybie art. 129 § 2 | art. 135 KP |
| Równoważny przy dozorze urządzeń (do 16 h) | do 1 miesiąca | do 12 miesięcy w trybie art. 129 § 2 | art. 136 KP |
| Równoważny przy ochronie osób i mienia (do 24 h) | do 1 miesiąca | do 3 lub 4 miesięcy jak w art. 135, do 12 miesięcy w trybie art. 129 § 2 | art. 137 KP |
| Ruch ciągły | do 4 tygodni | do 12 miesięcy w trybie art. 129 § 2 | art. 138 KP |
| Skrócony tydzień pracy | do 1 miesiąca | do 12 miesięcy w trybie art. 129 § 2 | art. 143 KP |
| Praca weekendowa (pt–nd i święta) | do 1 miesiąca | do 12 miesięcy w trybie art. 129 § 2 | art. 144 KP |
| Przerywany, zadaniowy | do 4 miesięcy | do 12 miesięcy | art. 139, 140 w zw. z art. 129 KP |
Kierowców obejmują osobne przepisy. Ustawa o czasie pracy kierowców ogranicza przeciętny tygodniowy czas pracy razem z nadgodzinami do 48 godzin w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy (ustawa z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców), dlatego przewoźnik nie może sięgnąć wobec nich po roczny okres z Kodeksu pracy (Infor.pl, roczne okresy rozliczeniowe). Więcej o systemie z wydłużoną dobą pracy piszemy w tekście o równoważnym systemie czasu pracy.
Gdzie i jak ustala się okres rozliczeniowy?
Zgodnie z art. 150 § 1 KP systemy i rozkłady czasu pracy oraz przyjęte okresy rozliczeniowe ustala się w układzie zbiorowym pracy, w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem i nie musi tworzyć regulaminu (art. 150 KP). Regulamin pracy jest obowiązkowy u pracodawcy zatrudniającego co najmniej 50 pracowników, a mniejsza firma ogłasza okres rozliczeniowy w obwieszczeniu, do którego stosuje się zasady wejścia w życie regulaminu, czyli 2 tygodnie od podania do wiadomości pracowników (art. 150 § 7 w zw. z art. 1043 KP). Szczegółowo opisujemy to w tekście o regulaminie pracy i regulaminie wynagradzania.
Przepisy nie narzucają daty, od której okres się zaczyna, dlatego dokument powinien ją wskazać wprost, na przykład „okres rozliczeniowy trwa 3 miesiące i rozpoczyna się 1 stycznia, 1 kwietnia, 1 lipca i 1 października". Sam zapis „okres trzymiesięczny" bez punktu startowego prowadzi do sporów przy kontroli PIP, bo nie da się ustalić, w którym miesiącu kończy się rozliczenie nadgodzin. Okres można ustalić różnie dla poszczególnych grup pracowników, np. 1 miesiąc dla biura i 4 miesiące dla produkcji.
Rozkład czasu pracy krótszy niż okres rozliczeniowy
Art. 129 § 3 KP pozwala sporządzić rozkład czasu pracy, czyli grafik, na okres krótszy niż okres rozliczeniowy, ale obejmujący co najmniej 1 miesiąc. Pracodawca przekazuje go pracownikowi w formie pisemnej lub elektronicznej co najmniej tydzień przed rozpoczęciem pracy w okresie, którego grafik dotyczy. Przy okresie 4-miesięcznym można więc publikować grafiki miesięczne, pilnując, żeby suma godzin z czterech grafików odpowiadała wymiarowi całego okresu. Praktyczne wskazówki do układania harmonogramów zebraliśmy w tekście o grafiku pracy.
Jak obliczyć wymiar czasu pracy w okresie rozliczeniowym?
Art. 130 § 1 KP każe pomnożyć 40 godzin przez liczbę pełnych tygodni w okresie, a następnie dodać po 8 godzin za każdy dzień od poniedziałku do piątku pozostały do końca okresu. Każde święto przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar o 8 godzin, także święto w sobotę (art. 130 § 2 KP). Od 2025 r. dniem wolnym jest także Wigilia, co obniża wymiar grudnia (art. 130 KP).
| Okres | Wymiar w godzinach | Święta obniżające wymiar |
|---|---|---|
| Październik 2026 | 168 | — |
| Listopad 2026 | 160 | 11.11 (śr) |
| Grudzień 2026 | 160 | 24.12 (czw), 25.12 (pt), 26.12 (sob) |
| IV kwartał 2026 | 488 | |
| Styczeń 2027 | 152 | 1.01 (pt), 6.01 (śr) |
| Luty 2027 | 160 | — |
| Marzec 2027 | 176 | 29.03 (pon) |
| I kwartał 2027 | 488 | |
| Styczeń–kwiecień 2027 (okres 4-miesięczny) | 664 | jak wyżej |
Pełny kalendarz na przyszły rok, z wymiarem dla każdego miesiąca i kwartału, publikujemy w tekście o wymiarze czasu pracy w 2027 roku. Wymiar indywidualny pracownika obniża się o godziny usprawiedliwionej nieobecności, na przykład urlopu albo choroby, które według rozkładu miał przepracować (art. 130 § 3 KP).
Kiedy można przedłużyć okres rozliczeniowy do 12 miesięcy?
Roczny okres rozliczeniowy wprowadziła nowelizacja Kodeksu pracy z 12 lipca 2013 r. (Dz.U. 2013 poz. 896). Zgodnie z art. 129 § 2 KP przedłużenie jest dopuszczalne w każdym systemie czasu pracy, jeżeli uzasadniają je przyczyny obiektywne, techniczne lub dotyczące organizacji pracy, a pracodawca zachowa ogólne zasady ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników. Przepis nie wylicza tych przyczyn, ale w praktyce chodzi o sezonowość sprzedaży, produkcję pod duże zamówienia, budownictwo zależne od pory roku albo turystykę.
Tryb wprowadzenia określa art. 150 § 3 KP i nie da się go zastąpić samym regulaminem pracy. Przedłużenie ustala się w układzie zbiorowym albo w porozumieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi, a gdy w firmie nie działają związki, w porozumieniu z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w trybie przyjętym u pracodawcy. Jeżeli nie da się uzgodnić treści ze wszystkimi związkami, wystarczy porozumienie z reprezentatywnymi organizacjami, z których każda zrzesza co najmniej 5% zatrudnionych.
Obowiązek zawiadomienia inspektora pracy
Kopię porozumienia pracodawca przekazuje właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy w terminie 5 dni roboczych od dnia jego zawarcia (art. 150 § 4 KP). Przepis nie określa formy przekazania, więc wystarczy kopia, najlepiej poświadczona za zgodność z oryginałem, wysłana do OIP właściwego dla siedziby zakładu (Prawo.pl, obowiązek informowania PIP). Inspektor nie zatwierdza porozumienia, ale może sprawdzić podczas kontroli, czy wskazane w nim przyczyny rzeczywiście istnieją.
| Krok | Co zrobić | Podstawa |
|---|---|---|
| 1 | Opisać przyczyny obiektywne, techniczne lub organizacyjne | art. 129 § 2 KP |
| 2 | Zawrzeć porozumienie ze związkami albo z przedstawicielami pracowników | art. 150 § 3 KP |
| 3 | Wysłać kopię porozumienia do OIP w ciągu 5 dni roboczych | art. 150 § 4 KP |
| 4 | Wprowadzić okres do regulaminu pracy lub obwieszczenia i podać pracownikom do wiadomości | art. 150 § 1 i 7 KP |
Osobna, łagodniejsza procedura dotyczy systemu równoważnego. Pracodawca bez związków, albo taki, w którym związki odmawiają zgody, może przedłużyć okres w tym systemie do 3 lub 4 miesięcy po uprzednim zawiadomieniu okręgowego inspektora pracy (art. 150 § 2 KP).
Jakie korzyści i ryzyka niesie roczny okres rozliczeniowy?
Główną zaletą rocznego okresu jest możliwość równoważenia sezonów bez płacenia dodatków za nadgodziny średniotygodniowe, bo w miesiącach szczytu pracownik może mieć więcej dni pracy, a w miesiącach przestoju więcej dni wolnych (Poradnik Przedsiębiorcy, roczny okres rozliczeniowy). Dobowe nadgodziny ponad 8 godzin w systemie podstawowym nadal trzeba jednak płacić na bieżąco, więc oszczędność dotyczy wyłącznie rozkładania dni pracy, a nie wydłużania zmian.
Ryzyka są równie konkretne. Przekroczenie przeciętnej normy wychodzi na jaw dopiero po 12 miesiącach, a dodatek za nie trzeba wtedy wypłacić jednorazowo, często w kwocie, której dział płac nie zaplanował (Infor.pl, wady i zalety). Dzień wolny za pracę w sobotę wolno oddać nawet kilka miesięcy później, co pracownicy odbierają jako odkładanie rozliczeń. Pracodawca musi też pilnować limitu 48 godzin tygodniowo średnio i dobowego odpoczynku przez cały rok, a nie przez kwartał.
Miesiąc bez pracy przy długim okresie
Przy długim okresie może się zdarzyć, że w grafiku jakiegoś miesiąca pracownik nie ma ani jednego dnia pracy. Art. 129 § 5 KP gwarantuje mu wtedy wynagrodzenie nie niższe niż minimalne, czyli 4806 zł brutto w 2026 r. i 4950 zł od 1 stycznia 2027 r., a przy niepełnym etacie proporcjonalnie niższe (minimalne wynagrodzenie 2027).
Jak powstają nadgodziny w okresie rozliczeniowym?
Art. 151 § 1 KP uznaje za pracę nadliczbową pracę ponad normy czasu pracy oraz ponad przedłużony dobowy wymiar wynikający z systemu i rozkładu pracownika, a limit to 150 godzin w roku kalendarzowym, chyba że regulamin lub układ przewiduje inny (PIP, „Nadgodziny w praktyce"). W okresie rozliczeniowym powstają dwa rodzaje nadgodzin, które różnią się momentem ustalenia i wysokością dodatku.
| Cecha | Nadgodziny dobowe | Nadgodziny średniotygodniowe |
|---|---|---|
| Kiedy powstają | praca ponad 8 h albo ponad wymiar z grafiku w danej dobie | przekroczenie przeciętnie 40 h tygodniowo w całym okresie |
| Kiedy je ustalić | na bieżąco, w miesiącu wykonania pracy | po zakończeniu okresu rozliczeniowego |
| Dodatek | 50% albo 100% (noc, niedziela, święto, dzień wolny za niedzielę) | zawsze 100% |
| Typowa przyczyna | zostanie po zmianie | praca w sobotę wolną bez oddanego dnia wolnego |
| Podstawa | art. 1511 § 1 KP | art. 1511 § 2 KP |
Te same godziny nie mogą być liczone podwójnie. Art. 1511 § 2 KP wyłącza dodatek 100% za przekroczenie przeciętnej normy, jeżeli przekroczenie wynika z godzin, za które pracownik już dostał dodatek jako za nadgodziny dobowe. Dlatego przy zamykaniu okresu kadry odejmują od godzin przepracowanych ponad wymiar te, które wcześniej rozliczono jako dobowe. Więcej o samych nadgodzinach piszemy w tekście o godzinach nadliczbowych w Polsce.
Jak rozliczyć nadgodziny na koniec okresu? Przykład dla I kwartału 2027 r.
Nadgodziny średniotygodniowe da się stwierdzić dopiero po zamknięciu okresu, dlatego dodatek za nie wypłaca się z wynagrodzeniem za ostatni miesiąc okresu, a nie w miesiącu, w którym pracownik pracował dłużej (Bankier.pl, nadgodziny średniotygodniowe). Rzeczpospolita zwraca uwagę, że przy długich okresach dodatek trafia do pracownika nawet kilka miesięcy po wykonaniu pracy i jest to zgodne z prawem (Rzeczpospolita, rozliczanie średniotygodniówki).
Weźmy pracownika biurowego z pensją 6000 zł brutto, zatrudnionego w podstawowym systemie z trzymiesięcznym okresem od 1 stycznia do 31 marca 2027 r., którego wymiar wynosi 488 godzin. W lutym raz został 2 godziny po zmianie, a w sobotę 13 lutego przepracował 8 godzin. Dnia wolnego za tę sobotę pracodawca nie udzielił do 31 marca, choć art. 1513 KP tego wymagał. Stawkę godzinową liczymy z wymiaru lutego, który wynosi 160 godzin, więc 6000 zł ÷ 160 h daje 37,50 zł.
- Nadgodziny dobowe (2 h, luty): normalne wynagrodzenie 2 × 37,50 zł = 75 zł plus dodatek 50% = 37,50 zł, razem 112,50 zł, wypłacane z pensją za luty.
- Nadgodziny średniotygodniowe (8 h z soboty): normalne wynagrodzenie 8 × 37,50 zł = 300 zł zwykle z pensją za luty, a dodatek 100%, czyli kolejne 300 zł, z pensją za marzec, po zamknięciu okresu.
- Łącznie za oba rodzaje nadgodzin: 712,50 zł brutto ponad pensję zasadniczą.
Gdyby pracodawca oddał pracownikowi dzień wolny za sobotę jeszcze w marcu, przekroczenia przeciętnej normy w ogóle by nie było, a 8 godzin z soboty mieściłoby się w wymiarze 488 godzin. Podstawą dodatku jest wynagrodzenie z osobistego zaszeregowania, a gdy w umowie go nie wyodrębniono, 60% wynagrodzenia (art. 1511 § 3 KP). Termin wypłaty regulują ogólne zasady, czyli najpóźniej 10. dnia następnego miesiąca, o czym piszemy w tekście o terminie wypłaty wynagrodzenia (Infor.pl, termin wypłaty za nadgodziny).
Co z czasem wolnym za nadgodziny i dniem wolnym za sobotę?
Art. 1512 KP pozwala zamiast dodatku udzielić czasu wolnego, przy czym na pisemny wniosek pracownika jest to 1 godzina wolnego za każdą nadgodzinę, a bez wniosku 1,5 godziny (art. 1512 KP). Czas wolny udzielony bez wniosku trzeba oddać najpóźniej do końca okresu rozliczeniowego i nie może on obniżyć wynagrodzenia należnego za pełny miesięczny wymiar. W obu przypadkach dodatek za nadgodziny nie przysługuje.
Inaczej wygląda praca w dniu wolnym wynikającym z przeciętnie pięciodniowego tygodnia, najczęściej w sobotę. Za taki dzień przysługuje cały inny dzień wolny do końca okresu rozliczeniowego, w terminie uzgodnionym z pracownikiem (art. 1513 KP), niezależnie od tego, ile godzin pracownik przepracował. Za pracę w niedzielę dzień wolny oddaje się w ciągu 6 dni przed lub po tej niedzieli, a jeśli to niemożliwe, do końca okresu, a za pracę w święto do końca okresu (art. 15111 KP). Szczegóły opisujemy w tekście o pracy w niedziele i święta.
Jak rozliczyć pracownika, który zaczyna albo kończy pracę w trakcie okresu?
Art. 1516 KP stanowi, że jeśli stosunek pracy ustaje przed końcem okresu rozliczeniowego, pracownikowi przysługuje dodatek za nadgodziny, gdy od początku okresu do dnia rozwiązania umowy pracował ponad normy z art. 129 KP. Ten sam przepis stosuje się odpowiednio, gdy pracownik zaczyna pracę w trakcie okresu (ISAP, Kodeks pracy). W praktyce kadry liczą wtedy wymiar „cząstkowy" od dnia zatrudnienia albo do dnia zwolnienia i porównują go z godzinami faktycznie przepracowanymi.
Jakie są skutki dla odchodzącego pracownika? Nadgodziny średniotygodniowe rozlicza się w ostatniej wypłacie, a niewykorzystany dzień wolny za pracę w sobotę zamienia się w dodatek, bo nie da się go już oddać. Wynagrodzenie za część miesiąca liczy się według zasad opisanych w tekście o wynagrodzeniu za niepełny miesiąc pracy.
Czy w 2026 i 2027 r. zmieniają się przepisy o okresach rozliczeniowych?
Na dzień publikacji art. 129 i 150 KP mają brzmienie z tekstu jednolitego ogłoszonego w Dz.U. 2025 poz. 277, a normy 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin tygodniowo pozostają bez zmian (Dz.U. 2025 poz. 277). Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej prowadzi w 2026 r. pilotaż skróconego czasu pracy z zachowaniem wynagrodzenia, ale biorą w nim udział tylko wybrani pracodawcy i nie zmienia on Kodeksu pracy (gov.pl, pilotaż skróconego czasu pracy). Pracodawcy spoza pilotażu planują okresy rozliczeniowe na 2027 r. według obecnych przepisów, a przegląd innych zmian zebraliśmy w tekście o zmianach w prawie pracy w 2027 roku.
Koniec roku to dobry moment na przegląd regulaminu pracy. Jeśli firma chce od stycznia przejść z okresu miesięcznego na kwartalny albo roczny, zmianę trzeba ogłosić pracownikom co najmniej 2 tygodnie wcześniej, a porozumienie o okresie 12-miesięcznym zawrzeć jeszcze w grudniu, żeby kopia dotarła do OIP przed jego rozpoczęciem.
Podsumowanie
Okres rozliczeniowy czasu pracy wyznacza ramy, w których pracodawca równoważy dłuższe i krótsze tygodnie pracy. W systemie podstawowym może trwać do 4 miesięcy, w systemach z wydłużoną dobą bazowo do 1 miesiąca, a w każdym systemie można go przedłużyć do 12 miesięcy, jeśli przemawiają za tym przyczyny obiektywne, techniczne lub organizacyjne. Przedłużenie wymaga układu zbiorowego albo porozumienia ze związkami lub przedstawicielami pracowników, a kopia porozumienia musi trafić do okręgowego inspektora pracy w ciągu 5 dni roboczych.
Długość okresu decyduje o tym, kiedy kadry ustalają nadgodziny średniotygodniowe, płatne zawsze z dodatkiem 100%, oraz do kiedy trzeba oddać dzień wolny za pracę w sobotę lub święto. Dłuższy okres daje więcej swobody przy układaniu grafików w firmach sezonowych, ale przesuwa rozliczenie nadgodzin nawet o kilka miesięcy i wymaga stałej kontroli limitu 48 godzin tygodniowo. Przed zmianą okresu na 2027 r. sprawdź zapis w regulaminie pracy lub obwieszczeniu, wskaż w nim datę rozpoczęcia okresu i policz wymiar, który dla I kwartału 2027 r. wynosi 488 godzin.
Najczęściej zadawane pytania
W podstawowym systemie czasu pracy okres rozliczeniowy nie może przekroczyć 4 miesięcy (art. 129 § 1 Kodeksu pracy). W każdym systemie można go przedłużyć maksymalnie do 12 miesięcy, jeżeli uzasadniają to przyczyny obiektywne, techniczne lub dotyczące organizacji pracy. Przedłużenie wymaga układu zbiorowego albo porozumienia ze związkami zawodowymi, a gdy ich nie ma, z przedstawicielami pracowników.
Nie. Art. 150 § 3 Kodeksu pracy wymaga, żeby przedłużenie okresu do 12 miesięcy ustalić w układzie zbiorowym pracy albo w porozumieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi, a w firmie bez związków w porozumieniu z przedstawicielami pracowników. Kopię porozumienia pracodawca wysyła okręgowemu inspektorowi pracy w ciągu 5 dni roboczych od jego zawarcia. Dopiero potem okres wpisuje się do regulaminu pracy lub obwieszczenia.
W okresie rozliczeniowym od 1 stycznia do 31 marca 2027 r. wymiar czasu pracy przy pełnym etacie wynosi 488 godzin. Składa się na niego 152 godziny w styczniu (święta 1 i 6 stycznia), 160 godzin w lutym i 176 godzin w marcu (Poniedziałek Wielkanocny 29 marca). Przy okresie czteromiesięcznym od stycznia do kwietnia 2027 r. wymiar wynosi 664 godziny.
Nadgodziny z tytułu przekroczenia przeciętnej 40-godzinnej normy tygodniowej można ustalić dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego. Dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia wypłaca się więc razem z pensją za ostatni miesiąc okresu, najpóźniej 10. dnia następnego miesiąca. Normalne wynagrodzenie za te godziny wypłaca się zwykle w miesiącu, w którym praca została wykonana.
Za pracę w dniu wolnym wynikającym z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy, zwykle w sobotę, pracownikowi przysługuje inny cały dzień wolny. Pracodawca udziela go do końca okresu rozliczeniowego w terminie uzgodnionym z pracownikiem (art. 151³ KP). Jeżeli tego nie zrobi, godziny z soboty stają się nadgodzinami średniotygodniowymi płatnymi z dodatkiem 100%.
Tak. Jeżeli przy długim okresie rozliczeniowym rozkład czasu pracy nie przewiduje w danym miesiącu żadnych dni pracy, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie nie niższe niż minimalne (art. 129 § 5 KP). W 2026 r. to 4806 zł brutto, a od 1 stycznia 2027 r. 4950 zł brutto. Przy niepełnym etacie kwotę ustala się proporcjonalnie do wymiaru.
Zgodnie z art. 151⁶ Kodeksu pracy pracownik, którego umowa rozwiązuje się przed końcem okresu rozliczeniowego, ma prawo do dodatku za nadgodziny, jeśli od początku okresu do dnia odejścia pracował ponad normy czasu pracy. Kadry liczą wymiar za tę część okresu i porównują go z godzinami przepracowanymi. Ta sama zasada dotyczy osoby zatrudnionej w trakcie okresu.
Szymon Mojsak
Szymon Mojsak to ekspert automatyzacji procesów biznesowych oraz specjalista ds. HR z wieloletnim doświadczeniem w wdrażaniu zaawansowanych rozwiązań IT w obszarze zarządzania zasobami ludzkimi. Jako współwłaściciel RCPonline, lidera rynku systemów rejestracji czasu pracy, łączy dogłębną wiedzę technologiczną ze zrozumieniem wymogów prawnych oraz specyfiki branży HR. Regularnie tworzy treści i analizy w oparciu o aktualne standardy branżowe, koncentrując się na bezpieczeństwie, skuteczności i transparentności procesów, co przekłada się na realną wartość dla klientów biznesowych.
Ładowanie komentarzy...